Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/10334 K.2020/6692

A) Sanık hakkında defter ve belge gizlemek suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine; ancak:

1- İncelenen dosya içeriğine göre, zarar değil tehlike suçu olması nedeniyle vergi ziyaının suçtan doğan zarar olarak kabul edilemeyeceğinden defter ve belgeleri gizleme suçu neticesinde oluşan herhangi bir somut maddi zarar bulunmadığı halde, engel sabıkası bulunmayan ve takdiri indirim uygulanarak cezası ertelenen sanık hakkında "katılanın vergi ziyaının bulunduğu" şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından uygulanamayacağının gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

B) Sanık hakkında 2007, 2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Ordu Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 09/05/2013 tarih ve 2013/1390 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında yetkilisi olduğu Baloğlu Elektrik.... Ltd.

Şirketinde 2007, 2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği ve kullandığı, yine Ordu Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 05/07/2013 tarih ve 2013/1989 sayılı iddianamesi ile de 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlediği ve kullandığı iddiası ile açılan davaların birleştirilerek hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği, ayrıca her takvim yılında işlenen suçların da birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu,

aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, gerekçe kısmında; sanığın bir suç işleme kararından hareketle değişik zamanlarda zincirleme olarak sahte fatura kullanmak ve düzenlemek suçunu işlediği belirtilerek, hüküm fıkrasında ise; sadece sahte fatura kullanmak suçundan, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması suretiyle hükümlerin karıştırılması,