KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2017/1043 E., 2017/814 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2017
Karar Metni
337 kelime·2 dk okuma
Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 05.01.2017 gün ve 2016-7248 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17/01/2017 gün ve 2017/2093 KYB.sayılı ihbarnamesi ile;
Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1, 31/3, 62, 50/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 4.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına,
anılan Kanun’un 191/6. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesinin 02/11/2010 tarihli ve 2010/822 esas, 2010/1131 sayılı kararının infazı sırasında, suça sürüklenen çocuğun yapılan tebligata rağmen şube müdürlüğüne başvurmadığından bahisle denetim kayıtlarının kapatılarak bila infaz iadesini müteakip 4.000,00 Türk lirası adli para cezasının aynen infazına ilişkin aynı Mahkemenin 27/10/2011 tarihli ve aynı sayılı ek kararının “ suça sürüklenen çocuk hakkında yükümlülüğe riayet etmediğinden bahisle hakkında hükmolunan adli para cezasının aynen infazına karar verilmiş ise de,
suça sürüklenen çocuğun kollukta ve mahkemece alınan ifadelerinde " ... Mah. ... Sok.
No:.../3 ..." adresinde oturduğunu beyan etmesine rağmen, denetimli serbestlik çağrı yazısının sanık müdafii olan Avukat ...'ın işyeri adresine yapıldığı, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesinin 02/11/2010 tarihli ve 2010/822 esas, 2010/1131 sayılı kararının kesinleşmesi ile yargılama sırasında suça sürüklenen çocuğa atanan zorunlu müdafiinin müdafiilik görevinin sona ereceğinin anlaşılması karşısında, anılan kararın suça sürüklenen çocuğun savunmalarında bildirdiği adresine tebliğine dair dosya içerisinde bir evrak da bulunmadığı anlaşılmakla,
tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmadığından bahisle Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesinin 02/11/2010 tarihli ve 2010/822 esas, 2010/1131 sayılı kararının aynen infazına karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2017/1043, K. 2017/814, 9 Şubat 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama