Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/10497 K.2019/7782

1-Suç tarihinde ... Elektrik Ayd. San. Tic. Ltd.

Şti.‘nin yetkilisi olan sanık hakkında, “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaları iş yerinin tüm ticari mal ve demirbaşları ile birlikte devralınmasına yönelik gerçek bir ticari ilişki kapsamında aldığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi, sanık hakkında tanzim edilen 16.08.2012 tarihli ve 2012-A-2411/4 sayılı Vergi Suçu Raporuna göre faturalardan kaynaklanan ödemelerin çek ve banka havalesi yoluyla yapıldığı, çek bedellerinin faturaları düzenleyen şirket ortağı .... tarafından tahsil edildiğinin bildirilmesi,

UYAP üzerinden yapılan incelemede suça konu faturaları düzenleyen ... Elektrik Ayd. ve Day. Tük. Mal. San. Tic. Ltd.

Şti.‘nin 2007 takvim yılındaki ortakları...ve ...hakkında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında, İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 11.05.2017 tarihli 2012/60 Esas ve 2017/383 sayılı kararı ile sanıkların beraatine karar verildiğinin, iş bu karara yönelik istinaf talebinin İzmir Bölge Adliye mahkemesi 6. Ceza Dairesi‘nin 30.04.2018 tarihli 2018/1388 Esas ve 2018/521 sayılı kararı ile esastan reddine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yetecek nitelikte, yasal, yeterli ve şüpheden uzak,

somut delil elde edilemediği gözetilerek sübut bulmayan suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a)5271 sayılı CMK'nin 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesi uyarınca, Mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosyada, sanığın yetkilisi olduğu şirket hakkında sahte fatura kullanma eylemine ilişkin olarak taahhuk ettirilen vergi ziyaı cezasının iptali talebi ile açılan davada, İzmir 1. Vergi Mahkemesi‘nin 13.05.2013 tarihli 2012/1541 Esas ve 2013/652 sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verildiği ve Karşıyaka Vergi Dairesi Müdürlüğü‘nün 13.12.2013 tarihli cevabi yazısı ile bu kararın idare tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçu neticesinde oluşan herhangi bir somut maddi zarar bulunup bulunmadığı araştırılmadan,

sabıkası bulunmayan ve hükmolunan cezası ertelenen sanık hakkında, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını kabul edip etmediği de sorulmadan, “eylemden doğan zararı ödemediği“ şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına hükmedilmesi,

b)Zincirleme suç hükümleri uyarınca cezanın artırılmasının dayanağı olan TCK‘nin 43/1. maddesi hüküm fıkrasında gösterilmeyerek CMK’nin 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

c)“25.01.2008“ olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “2007“ olarak yanlış gösterilmesi,

d)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,