Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/10516 K.2020/1780

A) Sanıklar hakkında 2007 yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ...'ın ve sanık ... müdafinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanıklara yüklenen “2007 takvim yılında sahte düzenleme” suçunun VUK'nin 359/b-1 maddesindeki cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık ...'ın ve sanık ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;

ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Sanıklar hakkında 2008 yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ...'ın ve sanık ... müdafinin temyiz talebinin incelenmesi:

1-...Tekstil ve Tekstil ürünleri İnş.San.Ltd.Şti.'nin ortakları olan sanıkların şirketin kuruluşundan itibaren sahte fatura düzenleme amacıyla mükellefiyet tesis ettirdikleri iddia edilen somut olayda mükellef kurumun hiç bir ticari zirai ve mesleki faaliyette bulunmamasına rağmen yüksek matrahlı beyanname vermesi, bildirilen adreslerde bulunmadığının yoklamalarda tespit edilmesi, yüksek miktarlı teyit yazılarının sorulması nedeniyle mükellef sahte fatura düzenlemek amacıyla mükellefiyet tesis ettirdiği sonucuna varılıp vergi idaresinde 30.05.2008 tarihinden geçerli olmak üzere 14.08.2008 tarihinde resen terk ettirilmiş olması,

12.03.2007 tarihli işe başlama bildiriminde sanık ... nezdinde tutulan tutanakta iş yerinin 150 m2 olduğu, işyerinde herhangi bir çalışan olmadığı, 12.03.2007 itibarıyla tekstil ürünleri imalatı faaliyetine başlandığı, işyerinde bir adet masa, 1 koltuk, 2 sandalye, 7 adet overlok, 5 adet singer, 1 adet kesme makinesi, 3 adet recme makinasının bulunduğu, 1 adet kesim makinası, dikimi devam eden 1000 civarı tişört bulunduğunun tespit edilmesi, ...'ın ikametgah adresinde 09/06/2008 tarihinde yapılan yoklamada şirketin bünyesinde Dilek Baysal, Zerrin Keskinminare, Sema Aytar isimli 3 kişinin sigortalı olarak çalıştığının beyan edilmesi,

sanık ...'ın savunmasında anılan şirketin ortağı olduğunu, 8 ay şirkette ortak olarak bulunduğunu, şirkette bulunduğu sürede fatura kesmediğini, bu işi muhasebecilerin yaptığını, 2008 yılında kapatıldıktan sonra 2009 yılında şirketteki hissesini devrettiğini, şirketteki muhasebe işlemlerini muhasebecisinin yaptığını söyleyerek üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi,

sanık ...'ın savunmasına suç tarihlerinde Silivri L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunduğunu, bu sırada işe gireceğinden dolayı kimlik bilgilerini Güldal Baysal a verdiğini, kimlik bilgileri kullanılarak üzerine suç atıldığını, şirketle bir ilgisinin bulunmadığını, suçlamayı kabul etmediğini söylemesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

a) Suça konu faturalar sanıklara gösterilerek üzerindeki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

b) Söz konusu yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c)Sanık ...'ın suç tarihinde ceza infaz kurumunda olup olmadığının araştırılması,

d) Sanık ...'ın 09/06/2008 tarihli yoklama tutanağında şirkette çalıştıklarını beyan ettiği ..., ..., Sema Aytar isimli kişilerin tanık olarak dinlenmesi, kendilerinden suç tarihinde şirkette çalışıp çalışmadıklarının, şirketin üretim hacminin ne kadar olduğunun, şirketi fiilen kimin idare ettiğinin, faturaları kimin düzenlediğinin sorulması,

e)Faturaları kullanan mükelleflerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

f)Suç tarihlerinde mükellefiyet adına verilen matrahlı KDV beyannamelerinin kimin tarafından verildiğinin de araştırılması, muhasebeci tarafından verildiği tespit edilirse kimliği tespit edilerek tanık olarak dinlenilmesi, kendisinden sanıkları tanıyıp tanımadığının, şirketi fiilen kimin idare ettiğini, beyannamelere konu edilen faturaları kimin getirdiğinin sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi yasaya aykırı,

2-Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,