Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/10532 K.2019/5832

Ak İletişim sahibi olan sanığın katılanın bilgisi ve rızası dışında GSM abonelik sözleşmesi düzenleyerek telefon hattı aldığı iddiasıyla açılan kamu davasında, alınan ekspertiz raporunda, her ne kadar suça konu sözleşmedeki katılan adına atılı imzaların sanığın eli ürünü olmadığı yönünde kanaat bildirilmiş ise de, sözleşmenin sanığa ait işyerinde düzenlendiği ve elde edilecek menfaatin sanığa ait olduğu,

bu nedenle suçun sübut bulduğu nazara alındığında, hükümden önce 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki “Kişinin bilgisi ve rızası dışında, işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeği aykırı evrak düzenlenemez,

evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz” ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında, özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme uyarınca sanığa ön ödeme önerisinde bulunulması suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,