Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/1059 K.2021/8301

Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.06.2013 tarih 54/307 Esas-Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın celsede savunması tespit edilirken adli sicil kaydı yüzüne karşı okunduğu ve herhangi bir itirazda bulunmadığı anlaşıldığından ayrıca ek savunma alınmadan tekerrür hükümlerinin uygulanmasında sanığın savunma hakkının kısıtlanmadığı ve CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendiren Mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden,

tebliğnamedeki bu hususlara yönelik bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Tekerrüre esas alınan Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/674 Esas ve 2012/249 Karar sayılı ilamının, ''2011 takvim yılında sahte belge düzenleme'' suçu yönünden, suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, her iki takvim yılından kurulan hükümlerle ilgili olarak TCK'nin 58/6. maddesinin uygulanması,