Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/10644 K.2022/939

Sanıklar hakkında 2010 takvim yılında sahte müstahsil makbuzu düzenleme suçundan açılan davada, sanıkların suçlamaları kabul etmemesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)a)Sahte müstahsil makbuzları getirtilip sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, ait olmadığını söylemeleri durumunda müstahsil makbuzlarındaki yazı ve imzaların sanıklara aidiyeti hususunda kurum ya da kuruluştan bilirkişi raporu alınması,

b)Suça konu müstahsil makbuzlarını kullanan kişiler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Adına müstahsil makbuzu düzenlenen şahısların tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen müstahsil makbuzlarını hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve makbuzların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması;

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

2)Sanık ... bakımından verilen hüküm yönünden kabule göre de;

a) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte müstahsil makbuzu düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Temel ceza olarak belirlenen 3 yıl hapis cezasından TCK’nin 62. maddesi uyarınca takdiri indirim yapılırken 2 yıl 6 ay hapis cezası yerine 2 yıl 6 ay 15 gün hapis cezası belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmolunması, yasaya aykırı,

c)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,