Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/10921 K.2020/504

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz talepleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1- Temyize konu davanın sanık hakkında 2008 yılında, ... isimli kişinin kimlik bilgileri kullanılarak kurulan ve hakkında sahte belge düzenlemekten vergi tekniği raporu bulunan ...

Ürünleri isimli şirketten aldığı yedi adet sahte faturayı kullandığı iddiasıyla açılan dava olduğu; yapılan UYAP sorgusunda, sanık hakkında, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 02/05/2013 tarihli, 2013/17181 esas sayılı iddianamesi ile İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinde, 2008-2009 yıllarında, haklarında sahte fatura düzenlemekten vergi tekniği raporları bulunan beş mükelleften, seksen beş adet sahte fatura alarak kullandığı iddiasıyla dava açıldığı, sanığın mahkumiyetine hükmolunduğu ve dosyanın Dairemizde temyiz incelemesinde olduğu anlaşılmakla;

aynı takvim yılında farklı beyanname dönemlerinde sahte fatura kullanılması halinde bir tek sahte fatura kullanma suçunun oluşacağı, faturaların farklı beyanname dönemlerinde kullanılmış olması nedeniyle de zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekeceği dikkate alınarak, temyize konu davanın aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunan İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/416 esas ve 2014/63 karar sayılı dosyası ile birleştirilerek birlikte değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında zincirleme şekilde işlenmiş sahte fatura kullanma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,