Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/10964 K.2020/1772

A) Sanıklar hakkında 2007 yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen sahte fatura kullanma suçunda suç tarihinin, son faturanın kullanıldığı KDV beyannamesi tarihi olduğu, buna göre en aleyhe kabul ile 2007 takvim yılında kullanılan en son fatura tarihinin 31.12.2007 olması halinde suç tarihinin bir sonraki KDV beyanname tarihi olan 25.01.2008 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun VUK'nin 359/b-1 maddesindeki cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu ile 2008 yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesi: 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.