Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/11151 K.2020/2085

TCK’nin 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

5237 sayılı TCK'nin 43. maddesinde, "değişik zamanlarda" ibaresine yer verilmesi, suça konu faturaların aynı anda, 2008 yılı Mart ayı KDV beyannamesinde kullanıldığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi kapsamında zincirleme suç koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, zincirleme şekilde işlenmiş sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK’nin 43/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından tamamen çıkarılması; hüküm fıkrasının 3. paragrafındaki “3 yıl 1 ay 15 gün” ibraresinin çıkartılıp yerine “2 yıl 6 ay” ibraresinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.03.2020 tarihinde Üye ...'ın TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması gerektiği yönündeki değişik gerekçesi ile sair yönlerden ise oy birliği ile karar verildi.

DEĞİŞİK GÖRÜŞ

(2017/11151 Esas -2020/2085 Karar)

Dairemizin 2017/8632 Esas, 2020/1423 Karar sayılı 18.02.2020 tarihli kararına ilişkin yazdığımız değişik görüşümüzde ayrıntılı olarak izah ettiğimiz üzere;

Miktar ve tarihleri farklı, toplam tutarları 125.136,00 TL olan 8 adet sahte faturanın işletme hesabı defterine satın alınan mal bedeli karşılığında gider olarak kayıt edilerek 2008 yılı Mart ayı KDV beyannamesinde kullanıldığı iddia ve kabul edilen olayda;

Suça konu faturaların tamamının 2008 yılı Mart ayı KDV indiriminde kullanılması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 43. Maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığına ilişkin sayın çoğunluğun bozma ve düzelterek onama düşüncesine katılmak mümkün değildir.

Şöyle ki;

Suç konusu faturaların işletme hesabı defterine satın alınan mal bedeli karşılığında gider olarak kayıt edilmek, 2008 yılı Mart ayı KDV beyannamesinde indirim konusu yapmak sureti ile vergisel işlemlerde kullanıldığı, tarih ve tutarları farklı her bir faturanın ayrı fiil ve konu olduğu da dikkate alındığında "aynı suçun birden fazla işlenmesi" unsuru tam manası ile vardır. Sanık hakkında TCK'nin 43/1 maddesindeki zincirleme suç hükümleri uygulanmalıdır.

Mahkemenin, sanık hakkında TCK'nin 43/1 maddesi hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, kararın "Onanması" gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun "hüküm fıkrasındaki TCK'nın 43/1 maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılması" düşüncesine katılmıyorum. 04.03.2020