Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/11200 K.2019/6848

A) Sanığın sürücü belgesi almak için yaptığı müracaatına aslında 765 sayılı TCK’nin 404/2. maddesine göre sabıka kaydı bulunmasına rağmen adli sicil kaydının bulunmadığına dair sahte adli sicil belgesi koyduğu iddiasıyla açılan kamu davasında.

Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2013/4633 esas sayılı iddianamesinde 28/05/2009 tarihli, 1200-2009-023757 numaralı adli sicil kayıt belgesinin sahte olduğundan bahisle kamu davası açıldığı, iddianameye konu edilen ve dosyada aslı bulunan 28/05/2009 tarihli, 1200-2009-023757 sayılı adli sicil belgesinde sanığın adli sicil kaydının bulunduğunun belirtildiği,

dosyada fotokopisi bulunan 28/05/2009 tarihli 1200-2009-062018 sayılı sanığın sahibesi olmadığını gösterir adli sicil belgesinin ise aslının bulunamaması ve aslı olmayan belgenin sahteliğinin tespit edilemeyeceği sebepleriyle ilgili belge hakkında Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 15/06/2012 tarih ve 2011/5190 sayılı işleme konulmasına yer olmadığına dair karar verildiği,

dosyada fotokopisi mevcut 18/03/2010 tarih, 1200-2010-014243 sayılı adli sicil kaydının düzenlenme tarihinin ise Milli Eğitim Müdürlüğü İlköğretim Müfettişleri Başkanlığı’nın 08/04/2010 tarih ve 931 sayılı yazısında belirttiği İl Emniyet Müdürlüğü’nün 17/03/2010 tarihli ihbar yazısı dolayısıyla bu tarihten sonra olduğu, yine dosyada mevcut 04/08/2011 tarihli 1200-2011-042519 sayılı adli sicil kaydının bulunduğunun anlaşılması karşısında; suç konusu belgenin yukarıda bahsedilen belgelerden hangisinin olduğu konusunda tereddüt oluştuğundan;

1-Suça konu belgenin tespit edilmesinden sonra belge aslının temin edilerek yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda resmi bir kurum veya kuruluştan rapor alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi, belge aslının temin edilememesi halinde ise fotokopi belge üzerinde sahtecilik yapılıp yapılmadığının tespiti mümkün olamayacağından sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

2-Şanlıurfa İl Emniyet Müdürlüğü’nün suç ihbarını yaptığı tarih tespit edilerek suç tarihinin belirlenmesi ve suç tarihine göre sanığın adli sicil kaydındaki hükümlülüğünün silinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespit edilmesinden sonra sanığın eyleminin TCK’nin 211. maddesinde düzenlenen faydasız sahtecilik kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi,

B) Kabule göre de;

1-Suç tarihinin tespitinden sonra tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı

2- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,