Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/11307 K.2019/6920

1-Sanıkların, kendilerini Cumhuriyet savcısı ve Ankara Terörle Mücadele Şube Müdürlüğünde görevli komiser olarak tanıtıp mağdurları ikna ettikten sonra banka hesaplarına havale edilen parayı çekmeleri suretiyle dolandırıcılık suçunu, yakalandıklarında ele geçen sahte sürücü belgesi nedeniyle de resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin iddia olunması karşısında, sübutu halinde dolandırıcılık eyleminin 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nin 158/1-L maddesinde tanımlanan nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğunun ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmesi zorunluluğu,

2-Kabule göre ise;

Hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nin 157/1. maddesinde tanımı yapılan dolandırıcılık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nin 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,