Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/115 K.2017/1265

02.12.2016 gün ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna; "(1) Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlarla ilgili Yargıtay ceza daireleri tarafından verilen bozma kararları üzerine mahkemelerce verilen direnme kararları, kararına direnilen daireye gönderilir.

(2) Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Yargıtay Ceza Genel Kurulunda bulunan dosyalar kararına direnilen daireye gönderilir.

(3) Daire, mümkün olan en kısa sürede direnme kararını inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir" biçiminde geçici 10. madde eklenerek direnme üzerine gelen, halen Ceza Genel Kurulunda bulunan ve henüz karara bağlanmamış olan dosyaların da kararına direnilen daireye gönderileceğinin belirtilmiş olması nedeniyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca Dairemize gönderilen dosya yeniden okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerel mahkemenin 01.10.2015 tarih ve 2014/811 esas, 2015/547 karar sayılı kararının direnme kararı niteliğinde olmadığı, gerekçesinde ve kısa kararda “...suç kastının bulunduğu sabit görülmediğinden CMK'nın 223/2-c-e maddesi uyarınca verilen kararda, ilk hükümde yer almayan suç kastından bahisle, yeni ve değişik gerekçeyle hüküm kurulmuş olması nedeniyle yeni hüküm kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosyada mevcut mühürleme ve mühür bozma tutanakları, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamına göre, 12.04.2011 günü ödenmemiş borcundan dolayı elektriği kesilerek sayacı mühürlenen sanığın, 28.05.2011 günü yapılan kontrolde mühürü bozarak elektrik kullanmaya devam ettiğinin tespit edildiği, anılan eylem nedeniyle fayda sağlayanın bizzat sanık olması karşısında; suçun oluşması için tutanağın tebliğinin zorunlu olmadığı cihetle; sanığa yüklenen suçun tüm unsurlarıyla oluştuğu ve sübuta erdiği, mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya kapsamına uymayan yetersiz ve hatalı gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,