KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2017/11552 E., 2019/394 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ocak 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mühür bozma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
163 kelime·1 dk okuma
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 04.10.2018 tarihli 2015/656 Esas ve 2018/404 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; TCK’nin 52. maddesinin 4. fıkrasınca son cümlesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğine ilişkin ihtaratta bulunulmasında bir aykırılık olmadığından, tebliğnamedeki bu konuya ilişkin düzeltme görüşüne iştirak edilmemiştir.
5237 sayılı TCK’nin 50/2. maddesinde yer alan “suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez” hükmü karşısında, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2017/11552, K. 2019/394, 14 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama