Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/1166 K.2021/741

... 1 No.lu Rapor Değerlendirme Komisyonunun 24.04.2014 tarihli 2014-A-727/38 sayılı mütalaasının atıfta bulunduğu vergi suç raporunda, sanığın 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı belirtilmesine rağmen, “sahte fatura kullanma” suçundan dava açılmadığı anlaşıldığından; mütalaaya uygun olarak "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçundan Cumhuriyet Başsavcılığınca ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı.

Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 16/06/2014 tarih, 2014/8446 numaralı iddianamesi ile sanık hakkında "sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davası açıldığı, 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan mütalaa ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin ise sahte fatura kullanma suçuna ilişkin olduğu, sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği dikkate alınarak;

iddianameye konu olan sahte fatura düzenleme suçu yönünden sanık hakkında 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda davanın düşmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden, dava açılmayan sahte fatura kullanma suçundan beraat hükmü kurulması,