Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/11717 K.2019/1977

1-Sanık ... ’in resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yokluğunda verilen gerekçeli kararın, sanığın 03.09.2012 tarihinde alınan savunmasında bildirdiği adresine tebliğe çıkarıldığı, bu adresten bila tebliğ iade edilen kararın, sanığın MERNİS adresine Tebligat kanunu’nun 21/2 maddesi gereğince 11.08.2014 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra sanığın 03.03.2015 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşıldığından ve eski hale getirme isteminde ileri sürülen nedenler yerinde görülmediğinden, vaki temyiz ve eski hale getirme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Sanıklar ... ve ...’in resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından haklarında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...’in Bucak Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/502 E. sayılı dosyasında “suç işlemek amacıyla örgüt kurmak” suçundan yargılandığı, temyiz incelemesine konu dosyada ise sanığın sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarının doğrudan faili olarak yargılandığı ve sanıklar ... ve ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarını işlediğinin anlaşılması karşısında dosyada TCK 220/5. maddesinin uygulama imkanı bulunmadığından tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklara yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, temel cezayı teşdit gerekçesi, başkaca cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

3-Sanık ...’in hakkında verilen iftira suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) TCK'nin 268. maddesinde tanımlanan başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşması için; failin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanması, bir başka anlatımla failin daha önce bir suç işlemiş olması veya bir suçtan aranması, kendi kimliğini vermesi halinde hakkında bu suçtan işlem yapılacak olması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın suça konu motor ve şasesi değiştirilerek çenç yazılmış aracı satmak için ...’in iş yerine giderek kendisini ... ismiyle tanıtmaktan ibaret eyleminin dolandırıcılık suçunun hile unsurunu oluşturacağı, başkasının kimliğini ya da kimlik bilgilerini kullanarak kendisini suçsuz, diğer kişiyi ise işlemediği bir suçun faili olarak göstermediği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 268. maddesinde düzenlenen “başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması” suçunun unsurlarının oluşmadığı, gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması.

b)Kabul ve uygulamaya göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,