KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2017/11791 E., 2018/4788 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mayıs 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma
Sanıkların iştirak halinde sahte nüfus cüzdanı ile 15.01.2007 tarihinde Muğla 2. Noterliğinde sahte vekaletname düzenletmiş olmaları karşısında, sahtecilik suçunun zincirleme olarak işlendiği dikkate alınarak, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılamamış; sanıklar hakkında, temin ettikleri sahte vekaletnameyi kullanmak suretiyle tapu sicil müdürlüğünde resmi senet düzenletmek suretiyle işledikleri iddia olunan resmi belgede sahtecilik suçundan Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca 13.08.2010 tarih ve 2010/13282 Esas sayılı iddianame ile kamu davası açılarak,
Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesince 12.04.2012 tarih ve 2010/410 E. 2012/192 K. sayı ile “sanıkların üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçundan TCK'nın 204/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verildiği; bu karar konu olan tapuda resmi senet düzenletmek fiili ile temyiz konusu davaya konu olan fiillerin birlikte “zincirleme biçimde resmi belgede sahtecilik” suçunu oluşturduğu,
bu durumda TCK'nın 204/1-3, 43/1. maddeleri uyarınca karar vermek gerekmekte ise de diğer davaya konu olan fiiller nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması sebebiyle, mevcut durumda bu aşamada böyle bir uygulama yapılabilme olasılığının bulunmadığı, ancak açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması halinde kurulacak hükümde TCK’nın 43/1 maddesi uyarınca ek ceza verilmesinin dikkate alınması için hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen mahkemeye durumun bildirilmesi,
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2017/11791, K. 2018/4788, 21 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama