Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/12045 K.2020/7228

1)Sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen ceza tertibine yer olmadığı kararına yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

2008 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan en son fatura tarihinin 25.06.2008 olduğu belirlenerek yapılan incelemede; sanığa yüklenen suçların cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

2)Sanık ... hakkında 2009,2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen ceza tertibine yer olmadığı kararına yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde incelenen delillere ve dosya kapsamına göre, akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılayamadığı ve fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli ölçüde azaldığı sağlık kurulu raporu ile tespit edilen sanık hakkında TCK.nun 32. maddesi gereğince ceza tertibine yer olmadığına, aynı Kanunun 57. maddesi uyarınca koruma ve tedavi altına alınmasına karar vermek gerektiği gerekçeleri dosya içeriğine uygun biçimde gösterilmek suretiyle kabul ve takdir kılınmış olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak uygulanması zorunlu TCK'nin 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararı da dikkate alınarak infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.