Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/12116 K.2022/4726

Sanıkların temyiz taleplerinin hükümlerin esasına yönelik, katılan vekilinin temyiz talebinin ise vekalet ücreti verilmesine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanıkların diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1-Her iki sanık yönünden; sanıklar hakkında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b, TCK’nin 43. maddeleri uyarınca dava açıldığı halde, sanıklara 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, 2011, 2012 ve 2013 takvim yılları için ayrı ayrı 3 kez cezalandırılmaları suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

2-Sanık ... yönünden; sanığın 06.06.2012 tarihinden sonra şirket ortağı ve müdürü olduğunun dosya kapsamından anlaşılması karşısında; 2011 takvim yılında ne şekilde sahte fatura düzenlediği ya da bu suça iştirak ettiğinin gerekçeli kararda tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kabule göre de;

a)Sanıkların “sahte fatura düzenleme” suçundan mahkûmiyetlerine ilişkin temel cezaların tayini sırasında, uygulama maddesinin “213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun “359/b” maddesi yerine, “359/1-b” olarak yanlış gösterilmesi,

b)Sanıkların mahkûmiyetlerine karar verildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu avukatlık ücretine hükmolunmaması,