Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/12209 K.2022/5094

Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan açılan kamu davasında; ticaret sicil kayıtlarına göre, defter, kayıt ve belgeleri saklama ve istenildiğinde ibraz etme yükümlülüğünün sanıklara ait olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanıklar müdafileri ve katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1- Zarar değil tehlike suçu olması nedeniyle defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu neticesinde oluşan herhangi bir somut maddi zarar bulunmadığı, suç tarihi itibarıyla engel sabıkaları bulunmayan, geçmişleri ile yargılama sürecindeki davranışları takdirim indirim nedeni sayılan ve hükmolunan hapis cezaları ertelenen sanıklar hakkında, CMK’nin 231. maddesinde öngörülen objektif ve subjektif şartlar tartışılmadan, “katılan tarafın zararını karşılamadığından ve şartları oluşmadığından” şeklindeki yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,