KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2017/12397 E., 2018/8752 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Kasım 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik,başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
A) Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesi:
Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin, sahte pasaportun kullanıldığı 20.08.2008 olarak mahkemece düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Gerekçeli kararda gösterilip tartışılan delillere göre; sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
B) Sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesi:
Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin 01.11.2006 olarak mahkemece düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Sanığa yüklenen “başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması” suçunun suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 267/1. maddelerinde öngörülen cezaların miktarına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde yazılı olağanüstü dava zamanaşımının, suçun işlendiği 01.11.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2017/12397, K. 2018/8752, 5 Kasım 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama