Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/12605 K.2022/724

Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, defter ve belgeleri saklama sorumluluğunun mükellef şirketin yetkili temsilcisi olan sanığa ait olduğu, 213 sayılı VUK’nin 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl süre ile saklama ve istendiğinde ibraz edilme zorunluluğu bulunduğu nazara alındığında; somut olayda da;

varlığı sabit olan 2009 takvim yılına ait defter, kayıt ve belgelerin 24/10/2013 tarihinde şirket yetkilisi sanık ... imzasına tebliğ edilen yazı ile istenmesine rağmen, sanığın 2009 takvim yılı defter ve belgelerinin muhasebecisinde olduğunu, muhasebecinin aynı zamanda ofis olarak kullandığı evinde bulunan defter ve belgelerin kira borcunun ödenmemesi nedeniyle ev sahibi tarafından bir depoya kaldırıldığı oradan da bir kamyon vasıtası ile halkalı çöplüğüne döküldüğünü, bu nedenle istenen defter ve belgeleri ibraz edemediğini savunması karşısında.

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 23.11.1999 tarih ve 1999/11- 273/288 sayılı içtihadında da açıklandığı üzere defter ve belgelerin çalındığı-kaybolduğu-bulunmadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması halinde VUK'nin 139. maddesinde yazılı hususlarda usulüne uygun tebligat aranmayacağından, sanığın, 213 sayılı VUK'nin 13. maddesinde belirtilen mücbir sebeplere veya kastı kaldıran diğer nedenlerden birine dayanmadığının, defter ve belgeleri saklama ve ibraz etme zorunluluğunun ortadan kalkmadığının anlaşılması karşısında, yüklenen suçun unsurları itibarıyla oluştuğu dikkate alınarak,

sanığın mahkumiyetine karar verilmesi yerine beraatine hükmolunması,