Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/12702 K.2022/4535

Sanık hakkında “2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, mahalleden tanıdığı ancak ismini hatırlamadığı bir kişinin yanında birkaç kişi ile birlikte gelerek şirket açmak istediklerini belirterek kendisine ortak olmayı teklif ettiklerini, karşılığında da 2.000-3.000 TL para vereceklerini söylediklerini, o zaman işsiz olduğu ve paraya sıkıştığı için teklifi kabul ettiğini, ortaklık belgesi olduğunu söyleyerek kendisine belgeler imzalattıklarını ve karşılığında 2.000-3.000 TL para verdiklerini, bunun dışında başka bir işe karışmadığını,

fatura düzenleme ve şirket işlerinden anlamadığını beyan ettiği, temyiz dilekçesinde ise polisler tarafından yönlendirilmesi nedeniyle bu şekilde savunma yaptığını, aslında .....isimli petrol istasyonunu 2011 yılının 6. ayında kiraladığını, işlerin kötü gitmesi nedeniyle 2012 yılının 7. ayında vergi dairesine iş yerini kapattığına dair bildirimde bulunduğunu, elinde bulunan düzenlenmiş ve düzenlenmemiş tüm faturaları vergi dairesine verdiğini ancak vergi dairesinin belgelerde eksiklik olduğu gerekçesiyle soruşturma başlattığını, iş yerini terk tarihinden sonra kendisinin fatura düzenlemediğini,

faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını, adlarına fatura düzenlenen kişilerin dinlenmesini istediği halde mahkemece dikkate alınmadığını beyan etmesi, vergi tekniği raporunda; mükellefin, 09.06.2011 mükellefiyet tesis tarihinden terk bildiriminde bulunduğu 18.07.2012 tarihine kadar faaliyetinin gerçek olduğu, bu tarihten sonra fatura düzenlemeye devam ettiği ve bu faturaların sahte olduğu, adlarına fatura düzenlenen......İnş... Ltd.

Şti. ve ...... isimli mükelleflerin sahte fatura düzenlemeden incelemeye sevk edileceklerinin belirtildiği, ancak Mahkemece bu şirketler hakkında düzenlenen raporlar değil mükellefin gerçek faaliyette bulunduğu dönemde adlarına fatura düzenlenen şirketler hakkındaki raporların istendiğinin anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1) Suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde, temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen ........ İnş... Ltd. Şti. ve .......isimli mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

3) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,