Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/12844 K.2019/232

11. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

YARGITAYİLAMI

Esas No : 2017/12844 BOZMA ÜZERİNE Karar No : 2019/232 Tebliğname No : 11 - 2016/400517

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ

.... Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2015

NUMARASI

2015/333 (E) ve 2015/458 (K) SANIK : ....

SUÇ

Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDEN

Sanık, şikayetçi vekili TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Ret, Onama

Resmi belgede sahtecilik suçundan doğrudan zarar görmeyen Karayolları Genel Müdürlüğü’nün kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı gibi usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararı hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceğinden vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suça konu çekici ve römorka ait 06.12.2007 tarihli araç muayenelerinin sahte olarak düzenlenmesi eyleminde, belgelerin farklı tarihlerde düzenlendiğine dair dosyada delil bulunmaması nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması doğru ise de; belge sayısı ve çeşitliliği dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Adli sicil kaydına göre suç tarihinde sabıkasız olup, duruşmadaki tutumu sebebiyle hakkında takdiri indirim nedeni uygulanan ve bir daha suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluştuğundan cezası ertelenen sanık hakkında, "koşulların oluşmaması nedeniyle sanık hakkında CMK’nin 231/5 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına'' biçimindeki çelişkili gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Kamu davasına katılma hakkı bulunmayan Karayolları Genel Müdürlüğü hakkında katılma kararı verilmesi,

4- Adli emanette kayıtlı suça konu trafik belgelerinin akıbeti hakkında karar verilmemesi,

5- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,