Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/12902 K.2019/7592

1-Sanık ... ve temyiz dışı sanıklar... ile ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında, taraflar arasında temyiz dışı sanık ...'ın, sanık ...'ın kendisine hayvan alımı karşılığı suça konu çeki verdiğini beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, sanık ... ile aralarında hayvan alışverişinin gerçekleşip gerçekleşmediğinin, gerçekleşmiş ise hangi tarihte olduğunun ...'tan ayrıntılı olarak sorulurak araştırılması, sanık ...'ın soruşturma aşamasında verdiği ifadesinde sahte çek olayından haberinin olmadığını savunması,

...'in ise çekin sahte çıkmasından sonra bu konuda telefonla konuşup görüştüklerini beyan ettiği dikkate alındığında beyanlar arasındaki çelişkinin giderilmesi ve suçun sübutu açısından HTS kayıtları getirtilerek aralarında suç tarihi itibarı ile görüşme olup olmadığının tesbiti ile sonucuna göre hangisinin savunmalarına itibar edilebileceği noktasında kanaat edinilip gerekçelendirmek suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine yazılı şekilde dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle temyiz dışı sanık ...'ın beyanlarına üstünlük tanımak suretiyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi uyarınca hakim somut olayda; suçun işleniş biçimini, suç işlenmesinde kullanılan araçları, suçun işlendiği zaman ve yeri, suç konusunun önem ve değerini, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını ve failin güttüğü amaç ve saiki göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler.

5237 sayılı TCK'nin "Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi" başlıklı 3/1. maddesi uyarınca suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur. Bu itibarla, kanunda öngörülen alt ve üst sınır arasında temel cezayı belirlemek hakimin takdir ve değerlendirme yetkisi içindedir.

Ancak Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca hükümde bu takdirin denetime olanak sağlayacak biçimde, sözü edilen ilke ve hükümlere uygun, dosya içeriği ile uyumlu yasal ve yeterli gerekçesinin gösterilmesi zorunludur. Yasa metinlerdeki ifadelerin tekrarı bu metinlerdeki genel nitelikli ölçütler somut olaya ve failine özgülenmediği müddetçe yeterli bir gerekçe değildir.

Yine failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınamaz; ancak takdiri indirim yapılıp yapılmamasında göz önünde bulundurulabilir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda; kullanılan sahte belge sayısı ve sahte belgeye konu miktar dikkate alınarak, somut olarak gerekçeleri açıklanmadan "sanığın kastının yüksek ağırlığı, güttüğü illegal amaç ve saikin yüksek yoğunluğu" şeklinde bir kısım yasal ibarelerin tekrarı ile yetinilip alt sınırdan uzaklaşılarak sanık hakkında temel hapis cezasının “4 yıl“ olarak belirlenmesi,