Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/13149 K.2020/6620

A) 2008-2009-2010-2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafinin ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında 2008-2009-2010-2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davalarında; sanıkların savunmalarında, suça konu faturaları düzenleyen şirketin ortağı olduklarını, ancak sahte fatura düzenlemediklerini beyan etmeleri karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanıkların bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması, faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2-Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin ayrıca muhasebecileri....’nun tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 46. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

3- Kabule göre de;

a) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin;

aa) İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 25.11.2013 tarihli iddianamesi ile mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanıklar hakkında, “2008-2009-2010-2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kamu davaları açıldığı, temyize konu kararın gerekçesinde sanık ...’in 2008-2009-2010-2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği ve bu şekilde vergi usul kanununa muhalefet suçunu işlediğinin kabul edilmesine karşın, hüküm bölümünde "sahte fatura kullanmak" denilmek suretiyle gerekçe ve hüküm arasında çelişkiye neden olunması,

bb) Sanık müdafinin 28/10/2014 tarihinde UYAP'a kaydettirdiği mazeret dilekçesi hakkında olumlu ya da olumsuz karar vermeden, sanık müdafinin savunmasını ve delillerini bildirme olanağı sağlanmadan aynı celsede karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle yargılamaya devamla mahkumiyet hükümleri kurulması,

cc) Aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura kullandığı kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

dd) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Sanık ... hakkında 2008-2009-2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan davada, her takvim yılında işlenen suçun ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilerek her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması yerine tek suç olarak kabulüyle yazılı şekilde hangi takvim yılından kurulduğu da belirtilmeksizin sanık hakkında tek beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun‟un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA,

B) Defter ve belgeleri gizleme suçundan sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında “defter ve belgeleri gizleme” ve ”2008-2009-2010-2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan davada, yargılama sonucunda 28.10.2014 tarih ve 2013/469 Esas, 2014/674 Karar sayılı ilamı ile “2008-2009-2010-2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulduğu, “defter ve belgeleri gizleme” suçundan sehven hüküm kurulmadığı, sonradan bu eksikliğin farkına varılması üzerine duruşma açılmaksızın ve sanık duruşmadan haberdar edilmeksizin 31.10.2014 tarihli ek karar ile sanık hakkında “defter ve belgeleri gizleme” suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de;

duruşma açılıp sanığın duruşmadan haberdar edilerek karar verilmesi gerekirken dosya üzerinden yapılan inceleme ile hüküm kurulmak suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,