Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/13222 K.2020/5567

1- Şikayetçi ...’ın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

İddianameye konu suçlardan doğrudan zarar görmeyen şikayetçi ...’ın katılma hakkı bulunmadığı ve mahkemece katılma talebinin reddedildiği, suçtan zarar görmeyen ve katılan sıfatı bulunmayan ...’ın hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Katılan ... vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Katılan vekilinin, ... plakalı araçla ilgili olarak müsadere kararı verilmesini temyiz ettiği, ancak bu araçla ilgili olarak mahkeme hükmünde müsadere kararı verilmeyip “asıl sahibine iadesine” karar verildiği anlaşıldığından hukuki yarar bulunmayan temyiz isteminin CMK’nin 317. maddesi gereğince REDDİNE,

3- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan açılan davaların tefrik edilmesi kararına yönelik sanıklar müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ...’ın ...’e karşı dolandırıcılık suçu ile birleşen dosyada sanık ... hakkında...’na karşı dolandırıcılık suçundan açılan davaların tefrik edilerek başka bir esas sırasına kaydı kararı itiraza tabi olup, temyiz edilemez nitelikte olduğundan sanıklar müdafinin temyiz isteminin CMK'nin 298. maddesi gereğince REDDİNE,

4- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak sanıklar müdafileri, Cumhuriyet savcısı ve ...’ın temyiz talepleri ile sanık ... hakkında suç eşyasının kabul edilmesi suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen diğer temyiz taleplerinin reddine; ancak:

...,..., ...,...,..... ..., ..., ..., ..., ... plaka sayılı araçların 2198 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 32. maddesinin 3. fıkrasındaki "Üzerinde teknik değişiklik yapılan araçlar, değişikliğin şartlara uygun olarak yapıldığı belgelenip bu durum ilgili tescil bürosunda tescil edilinceye ve tescil belgesine işleten tarafından yazdırılıncaya kadar trafikten men edilir." hükmü uyarınca, idari yönden gereği yapılmak üzere, ilgili Trafik Tescil Şube Müdürlüğüne teslimi yerine müsaderesine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafileri, Cumhuriyet savcısı ve sanık ...’ın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Yasa'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından müsadere ile ilgili 7. paragrafın çıkarılarak yerine “...,..., ...,...,..... ..., ..., ..., ..., ... plaka sayılı araçların özellikleri yönünden tespiti yaptırılarak gerçekte hangi araç olduğunun belirlenip sahibine iadesi;

sahibinin belirlenememesi halinde 2918 sayılı Yasa gereğince idari yönden gereği yapılmak üzere idari birimlere teslimine” ibaresinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

5- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında...,....., ...... plaka sayılı araçlar ile soruşturma kapsamında el konulan plakasız 3 araçla ilgili olarak verilen beraat hükümlerine yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 2011/2-433 Esas, 2012/108 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere zincirleme suç hükümlerinin uygulandığı hallerde aslında işlenmiş birden fazla suç olmasına karşın fail bu suçların her birinden ayrı ayrı cezalandırılmamakta, buna karşın bir suçtan verilen ceza belirli bir miktarda arttırılmaktadır. Dolayısıyla zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında esas alınan suçlardan herhangi birisi hakkında, yargılama aşamasında şikâyetten vazgeçme veya zamanaşımı gerçekleşmesi gibi kovuşturma yapılmasına engel bir nedenin ortaya çıkması halinde, bu suçun zincirleme suç uygulaması kapsamı dışına çıkarılarak açılan kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği dikkate alınarak yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “resmi belgede sahtecilik'' suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, bu eylemlerle ilgili olarak süreyi kesen son işlem tarihi olan sanıkların sorgusunun yapıldığı 21.05.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta,

aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen asli zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

6- Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafilerinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

a) Sanıklardan ...’ın ...Kerestecilik Taahhüt Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. ve ...İnşaat Otomotiv Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. sahibi ve ortağı olduğu, sanığın oğlu ...’ın şirkette muhasebe işlerine yardım ettiği, sanığın savunmasında işyerindeki araçlarla ilgili bir sorumluluğu veya bilgisinin olmadığını beyan ettiği, diğer sanıkların da bu savunmayı doğrulayıp ...’ın araçlar konusundaki işlemlerle ilgili bir görevinin olduğuna dair beyanlarının olmadığının anlaşılması karşısında; sanık ...’ın diğer sanıkların işlediği sahtecilik eylemlerine ne şekilde iştirak ettiğine dair somut delillerin nelerden ibaret olduğunun gerekçeli kararda açıklanıp tartışılması gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyet hükmü kurulması,

b)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,