Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/13340 K.2017/9099

5271 sayılı CMK’nın 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca 08.01.2005 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.09.2010 tarihine kadar bazı kesintilerle dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 22.10.2013 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.09.2010 tarihinden itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 09.04.2013'e kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa isnat olunan suçun, kanunda öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu ve sanığın lehine olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden mahkumiyet hükmü kurulması yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA;