Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/13422 K.2022/12629

1) 2010 takvim yılında Vergi Usul Kanununa aykırılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin ve 2011 takvim yılında Vergi Usul Kanununa aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı dikkate alındığında.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaaya uygun olarak 22.04.2013 tarihli iddianame ile sanık hakkında, “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı; ''sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak “sahte fatura kullanma” suçundan mahkûmiyet ve beraat hükümleri kurulması,

2) Defter, kayıt ve belge gizleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 231/8. maddesine 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilerek,

adli sicil kaydındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların CMK'nin 231/6-a maddesi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine engel teşkil etmediği gözetilmeden, engel adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olduğundan" bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3) Her iki suç yönünden; Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,