Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/13722 K.2017/6006

Sanıklardan ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulaması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine oybirliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

A) Sanıklardan ... hakkında, görevi kötüye kullanma suçundan verilen beraat kararına yönelik Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA ,

B) Sanıklardan ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen karara yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelemesinde ise;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Suç tarihinde İstanbul 26. Noterliğinde başkatip olarak görev yapan sanığın, 25.04.2003-08.08.2005 tarihleri arasında katılanların bilgi ve rızaları dışında imza sirküleri, hisse devir senedi ve vekaletnameler düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 204/2-3. maddelerinde tanımlanan memurun resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Kabule göre de:

a-Sanığa verilen 4 yıl 6 aylık cezadan TCK'nın 43. maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapılırken, cezanın ''5 yıl 7 ay 15 gün'' yerine ''5 yıl 12 ay'' olarak tespit edilip, TCK’nın 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılırken de sonuç cezanın “4 yıl 8 ay 7 gün” yerine “5 yıl” olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

b-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,