Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/1381 K.2020/3837

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığından,

tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, hükmün gerekçesinde sanığın vergi raporları, mütalaa ve iddianameye uygun olarak 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlendiği kabul edildiği halde gerekçenin son cümlesinde sahte fatura kullandığından bahsedilmesinin mahallinde düzeltilebilir maddi bir hata olduğu anlaşılmış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.