Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/13811 K.2017/8619

Eczacı olan sanığın 16 adet reçete ve 2 adet sağlık karnesinde tahrifat yapıp katılan kuruma fatura etmek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, suç tarihinin en aleyhe kabul ile SGK tarafından ödemenin yapıldığı 01.01.2004 olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve sanık lehine olan 5237 sayılı TCK'nın 204/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırına göre, aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının 01.01.2004 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,

sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde