KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2017/13904 E., 2018/5422 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Haziran 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Vergi Usul Kanununa mahulefet
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
A-Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yokluğunda verilen ve usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz ettiği anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle yürürlükte bulunan aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca, sanığın temyiz isteminin REDDİNE,
B-Katılan vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;
5271 sayılı CMK’nın 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 19.11.2005 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13.12.2010 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13.12.2010'dan itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 09.12.2013'e kadar dava zamanaşımının durduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1136 sayılı Kanun'un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiş olduğundan kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2017/13904, K. 2018/5422, 6 Haziran 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama