Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/14004 K.2018/6854

Sanığın eşinin çalışmadığı gerekçesi ile aldığı yardımlara ilişkin düzenlediği birden fazla suça konu belge bulunmasına rağmen sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, adli emanetin 2011/124 sırasına kayıtlı suça konu belgeler hakkında mahallinde her zaman bir karar verilmesi ve 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Resmi belgede sahtecilik suçunun cezası, 765 sayılı TCK'nin 339/1. maddesinde 3 yıldan 10 yıla kadar ağır hapis, 5237 sayılı TCK'nin 204/2. maddesinde ise 3 yıldan 8 yıla kadar hapis olarak öngörülmesine karşın, temel cezanın alt sınırdan tayini halinde 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde düzenlenen ve kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanan güvenlik tedbirlerinin 765 sayılı TCK'nin de bulunmadığı ve 5252 sayılı Yasa'nın 6. maddesi uyarınca kanunlarda öngörülen “ağır hapis” cezalarının “hapis” cezasına dönüştürüldüğü dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nin aleyhe sonuç doğurduğu gözetilmeden, sonuç ceza itibariyle 5237 sayılı Yasa hükümlerinin lehe olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,