Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/14182 K.2017/6366

1- 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılan kamu davasında, sanık müdafinin temyiz dilekçesi ekinde fotokopisini sunduğu belgelerden, Isparta C.

Başsavcılığı’nın 09.01.2012 tarih ve 2012/12 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılan davanın Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/48 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılaması sonucu kurulan beraat hükmünün 26.07.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla; mükerrer yargılamanın engellenmesi için anılan dosyanın akıbeti araştırılarak, celb edilip incelenmesi, özetinin duruşma tutanağına yazılması, bu davayı ilgilendiren kısımların onaylı suretlerinin bu dosya içine alınması,

davanın hangi belgelere dayanılarak açıldığının, mükerrer açılıp açılmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sahte fatura kullanmak suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin temin edilip dosya arasına konulmasından sonra,

yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediği incelenerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,