Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/14246 K.2019/8725

Katılanın kimlik bilgileri kullanılarak suça konu sahte abonelik sözleşmeleri ile iki adet GSM hattı çıkarıldığı iddia olunan olayda aldırılan kriminal rapora göre sözleşmelerdeki imzaların katılana ait olmaması, yazı ve rakamların sanığın eli ürünü olması ve imzaların sanığın eli ürünü olduğunun mümkün ve muhtemel olduğunun belirtilmesi karşısında, suçun sübut bulduğu kabul edilerek;

hükümden önce 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki ‘Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez,

evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz’ ve 5. fıkrasındaki ‘Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgisi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz’ hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip sanığa önödeme önerisinde bulunarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek beraat hükmü kurulması,Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,