Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/14494 K.2018/383

07.10.2015 tarihinde şikayetçi ...'ın yüzüne karşı verilen hükmün şikayetçi tarafından 13.10.2015 tarafında temyiz edildiği, mahkemenin 15.10.2015 tarihli ek karar ile şikayetçi olmadığını ve davaya katılmayacağını bildiren şikayetçinin temyiz hakkı bulunmadığından temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu kez 19.10.2015 tarihli dilekçe ile şikayetçi vekili tarafından yeniden 07.10.2015 tarihli hükme yönelik temyiz dilekçesi verildiği,

bu dilekçenin de mahkemenin 22.10.2015 tarihli ek kararı ile süreden reddedilmesi üzerine şikayetçi vekilinin 06.11.2015 tarihli dilekçe ile temyiz isteminin süreden reddine dair ek kararı temyiz ettiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki temyizin 15.10.2015 tarihli ek karara yönelik olduğuna ilişkin görüşe iştirak edilmemiş olup şikayetçi vekilinin 22.10.2015 tarihli temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Şikayetçi ...'a 07.10.2015 tarihli oturumda usulüne uygun şekilde tefhim olunan hükmün, şikayetçi vekili tarafından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 19.10.2015 tarihli dilekçe ile yasal süresi geçtikten sonra temyiz edilmesi nedeniyle vaki temyiz talebinin reddine dair mahkemenin 22.10.2015 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan ret kararının ONANMASINA, 17.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.