Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/15032 K.2018/4979

Sanık ... hakkında; mahkumiyet

1-Sanık ... hakkında "mühür bozma" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

26.10.2009 tarihli iddianamede TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasının talep edilmemesine rağmen mahkemece ek savunma hakkı tanınmadan tekerrür hükümleri uygulanmış ise de ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.06.2013 gün 54/307 Esas-Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın celsede savunması tespit edilirken adli sicil kaydı yüzüne karşı okunduğu ve herhangi bir itirazda bulunmadığı anlaşıldığından ayrıca ek savunma alınmasına gerek bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın savunma hakkının kısıtlanmadığı kabul edilmiş ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı nedenin bulunmadığı, azaltıcı sebeplerin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... müdafiinin, sanık ... hakkındaki beraat hükmü nedeniyle vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

1136 sayılı Yasanın 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,