Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/15239 K.2017/8368

1-Dairemizin 24.10.2016 tarih ve 2016/7218 Esas 2016/7165 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenlemek suçunda suçun maddi konusunun fatura oluşu, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de alım satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi,

bu nedenle her takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda fatura asıl ya da onaylı örneklerinin temin edilmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulmasına karar verilmiş olduğu anlaşılmakla; vergi tekniği raporunda belirtilen BA, BS analizinde sanığın fatura düzenlemiş olduğu şirketlerden fatura asıl ya da onaylı örneklerinin temin edilmeye çalışılması gerektiği gözetilmeden, ....

Vergi Dairesinin 16.12.2016 tarihli cevabi yazısı ile yetinilerek sanık hakkında beraat kararı verilmesi,