Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/15435 K.2022/4317

UYAP'tan yapılan araştırmada; sanığın 2010 takvim yılında kullanmış olduğu faturaları düzenleyen mükelleflerden .....

Hır.ve.....Ltd.Şti.nin yetkili temsilcisi olan ..... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/686 Esas ve 2012/16 Karar sayılı ilamı ile ve .....Pet.Ür.İnş....Ltd.Şti. adına düzenlenen faturalarla ilgili olarak .... ve ..... hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/987 Esas ve 2014/281 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde söz konusu dosyanın içeriğinden faturaları düzenleyen mükelleflerin gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmadığının tespit edilmesi,

kullanılan faturaların 4 ayrı mükelleften temin edilip çok sayıda ve yüksek tutarda olması ile tüm dosya kapsamından; sanığın suça konu sahte faturaları alıp kullandığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip “2010 yılında sahte fatura kullanma” suçunun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş.

TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.