Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/1564 K.2020/795

Yapılan yargılamaya, gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

1- Suç konusu faturaların, 2008 yılı Şubat ayına ait olup, kurumlar vergisinde kullanıldıkları anlaşıldığından, aynı beyanname döneminde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturmadığı, ancak faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özelliklerin TCK’nin 61. maddesi uyarınca temel cezanın tayininde dikkate alınması gerektiği gözetilmeden alt sınırdan hüküm kurulması,

2- Sahte fatura kullanma suçunda suç tarihi, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olacağından; suç konusu faturaların kurumlar vergisinde kullanılmış olması nedeniyle “26.04.2009” olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “21.03.2008” olarak yanlış gösterilmesi,

3- 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,