KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2017/15684 E., 2020/7246 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Aralık 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Davanın reddi
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18/05/2009 tarihli 2009/29306 Soruşturma ve 2009/23929 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında ...
Şubesine ait 10/12/2008 keşide tarihli 10.000 TL bedelli çeke ilişkin olarak "karşılıksız çek keşide etme" suçundan açılan kamu davasında, ...'nin 09/12/2009 tarihli 2009/852 Esas ve 2009/1260 Karar sayılı ilamı ile sanığın atılı suçtan beraatine karar verilerek, çeki keşide eden gerçek kişinin tespiti ile gereğinin yapılması için suç duyurusunda bulunulduğu;
temyiz incelemesine konu dosyada, bu suç duyurusuna istinaden yürütülen soruşturma neticesinde düzenlenen Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17/08/2010 tarihli 2010/30264 Soruşturma ve 2010/31097 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında suça konu çeki açık kimliği bilinmeyen bir kişiye imzalatarak katılana verdiği ve kim tarafından düzenlendiği belli olmayan sahte belgeyi kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmış olması karşısında, sanığın farklı eylemine ilişkin açılan bu davanın mükerrer olmadığı ve yargılamaya devamla davanın esasına ilişkin bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden,
davanın mükerrer olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmesi, yasaya aykırı ise de;
Sanığa yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle çekin bankaya ibraz tarihi olan suçun işlendiği 15/10/2008 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2017/15684, K. 2020/7246, 14 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama