Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/15795 K.2019/8934

GSM bayiliği yapan sanığın, katılanın bilgisi ve rızası dışında kimlik bilgilerini kullanarak GSM abonelik sözleşmesi düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, alınan raporda her ne kadar suça konu sözleşmede isim, yazılar ve abone imzaları ile sanığın mukayese yazı-imzaları arasında yapılan incelemede irtibat tespit edilemese de sözleşmenin sanığın iş yerinde düzenlendiği ve elde edilecek menfaatin sanığa ait olduğu, bu nedenle suçun sübut bulduğu nazara alındığında;

Hükümden önce 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 56. maddesinin 4. fıkrasındaki “Kişinin bilgisi ve rızası dışında, işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez,

evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz.” ve 5. fıkrasındaki “Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz” hükmü karşısında, usulüne uygun ön ödeme önerisine uymayan sanığın özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 56. maddesi gereğince cezalandırılması gerekirken yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan,