Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/15855 K.2018/6985

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; sanık hakkında, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 21.10.2009 tarihli ve 2009/10278 Esas numaralı iddianamesi ile, "Elektrik enerjisi hakkında hırsızlık" suçundan kamu davası açıldığı; “mühür bozma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak, sanık hakkında “mühür bozma” suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.09.2018 tarihinde Üye ...'ın ek gerekçesi ve oy birliği ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİDİR

Dairemizin 18.09.2018 tarih, 2017/15855 Es, 2018/6985 Kr sayılı çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebepten muhalifim.

Sanığın 5237 TCK'nin 203/1, 52/2. maddeleri gereğince 3.600 TL adli para Cezası ile cezalandırılmasına dair Hükmün Açıklanması suretiyle kurulan Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/06/2016 tarih 2016/1 Es 2016/246 Kr sayılı kararı usul ve yasaya aykırıdır.

Sanık hakkında aynı mahkemece 03.11.2010 tarih 2009/1268 Es- 2010/837 Kr sayıyla TCK'nın 203/1 ve 52/2. maddelerine göre verilen 3.600 TL APC ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün CMK’nin 231/6 ve devam maddeleri uyarınca açıklanmasının geri bırakıldığı anlaşılmaktadır.

Deneme devresi içinde sanık hakkında Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/12/2015 tarih 2015/1087 Es, 2015/1280 Kr sayı ile 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 3-a, 62, 52/2. maddeleri uyarınca doğrudan 3.000 TL APC ile cezalandırılmasına ilişkin kesin olarak verilen hükme istinaden ilgili mahkemesine ihbarda bulunulduğu görülmüştür.

Ceza Muhakemesi Hukukunda kesin olduğu belirtilen hükümler ancak kendi kesinlik sınırları içinde (daha doğru bir ifadeyle sadece ve sadece kesin sonuç adli para cezası ile sınırlı olarak) infazı kabildir. Kesin hükme kendisinden daha ağır (somut olayda hürriyeti bağlayıcı ceza) bir başka hükmün infazına yol açacak şekilde bir sonuç yüklenemez.

Çünkü kesin olarak verilen kararların olağan yargı yolu içinde temyiz incelenmesine konu edilmesi mümkün değildir. Ancak şartların varlığı halinde kanun yararına bozma suretiyle hukuka aykırılığın giderilmesi mümkündür. Dolayısıyla etkin bir yargısal denetime tabi olmayan kesin hükümlerin hükmün açıklanmasına dayanak alınması mümkün değildir. Bu durum iç hukukumuzun bir parçası olan İnsan Hakları ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Avrupa Sözleşmesinin 6/2. maddesine güvence altına alınan Masumiyet Karinesinin ihlali niteliğindedir.

Bu sebeplerle anılan mahkeme kararının öncelikle (hükmün açıklanmasının koşullarının bulunmadığı sebebine dayalı olarak) bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 18.09.2018

...