Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/15985 K.2022/8215

1) Sanık hakkında “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” ve “2011 ve 2012 takvim yıllarına ait defter, kayıt ve belge gizleme” suçlarından açılan kamu davasında; “sahte fatura düzenleme” ve “defter, kayıt ve belge gizleme” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup, biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşmeyeceği; her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu,

aynı isteme yazısı ile birden fazla takvim yılına ait defter, kayıt ve belgelerin incelenmek üzere ibrazının talep edilmesi hâlinde tek bir “defter, kayıt ve belge gizleme” suçunun oluşacağı; temel cezanın belirlenmesine ilişkin uygulama maddelerinin, “sahte fatura düzenleme” suçu yönünden VUK’nin 359/b, “defter, kayıt ve belge gizleme” suçu yönünden VUK’nin 359/a-2 olduğu dikkate alınarak;

her iki suç yönünden ayrı ayrı, “sahte fatura düzenleme” suçu yönünden her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, “sahte fatura düzenleme” ve “defter, kayıt ve belge gizleme” suçları tek suç kabul edilip, hangi suçtan hüküm kurulduğu belirtilmeksizin, temel cezanın VUK’nin 359/a-1 maddesine göre belirlenmesi suretiyle, hükmün karıştırılması, yasaya aykırı,

2) Kabule göre de; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle, 213 sayılı Kanun'un 359 ve 367. maddelerinde değişiklik yapılmış olup aynı Kanun'un 6. maddesiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na eklenen geçici 34. maddenin 3. fıkrasındaki "Bu maddeyi ihdas eden Kanun'un yayımı tarihinde 359. madde kapsamına giren suçlardan dolayı temyiz veya istinaf kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 359. maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir" hükmü uyarınca,

5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,