Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/16290 K.2018/564

Tokat Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.05.2012 tarih ve 2012/906 Esas sayılı iddianamesi ile açılan dava sonunda Tokat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2013 tarih, 2012/403 Esas, 2013/610 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması, 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan mahkumiyet kararı verildiği, mahkumiyet kararının temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2016/5835 Esas sayılı sırasına kayıt edildiği, 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen hüküm deneme süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle açıklanarak,

sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine iş bu dosya numarasına kaydedildiği, dosyanın incelenmesinde; dava dosyasının onaylı bir örneğinin dosya arasında bulunmadığının anlaşılması üzerine. Dairemizin 2016/5835 Esas sayılı dosyası ile birlikte yapılan incelemede;

1- 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, Tokat Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.05.2012 tarih ve 2012/906 Esas sayılı iddianame ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "sahte fatura düzenlemek" suçundan kamu davası açıldığı,

“sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında “sahte fatura kullanmak” suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen dava dosyasının onaylı suretinin dosya arasına alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.01.2018 tarihinde hükmün açıklanması şartlarının bulunduğu yönünden oyçokluğu ile diğer yönlerden oybirliğiyle karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİDİR

Dairemizin 29/01/2018 tarih, 2017/16290 Esas, 2018/564 Karar sayılı çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebepten muhalifim.

Sanığın 213 sayılı VUK’nın 359/b-1, 5237 sayılı TCK’nın 62. maddeleriyle 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Hükmün Açıklanması suretiyle kurulan Tokat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/11/2014 tarih 2014/509 Es, 2014/568 Kr sayılı hükmü usul ve yasaya aykırıdır.

Sanık hakkında aynı mahkemece 08/11/2013 tarih 2012/403 Es- 2013/610 Kr sayıyla verilen hükmün CMK’nun 231/6 ve devam maddeleri uyarınca açıklanmasının geri bırakıldığı anlaşılmaktadır.

Deneme devresi içinde sanık hakkında Tokat Asliye Ceza Mahkemesinin 14/10/2014 tarih 2014/279 Es 2014/99 Kr sayı ile TCK’nın 106/1-2. cümlesi 62/1, 52/2. maddeleri ile doğrudan 500 TL APC cezalandırılmasına ilişkin kesin olarak verilen hükme istinaden ilgili mahkemesine ihbarda bulunulduğu görülmüştür.

Kesin olarak verilen kararların olağan yargı yolu içinde temyiz incelenmesine konu edilmesi mümkün değildir. Ancak şartların varlığı halinde kanun yararına bozma suretiyle hukuka aykırılığın giderilmesi mümkündür. Dolayısıyla etkin bir yargısal denetime tabi olmayan kesin hükümlerin hükmün açıklanmasına dayanak alınması mümkün değildir. Bu durum iç hukukumuzun bir parçası olan İnsan Hakları ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Avrupa Sözleşmesinin 6/2. maddesine güvence altına alınan Masumiyet Karinesinin ihlali niteliğindedir. Bu sebeblerle anılan mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim. 29/01/2018