Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/16422 K.2020/1752

Gerekçeli karar başlığında 2013 olarak eksik gösterilen suç tarihinin, suça konu aracın muhafaza altına alındığı 05.07.2013 olarak mahallinde düzeltilmesi ile, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafilerinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça konu aracın, 2198 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 32. maddesinde belirtilen işlemler tamamlandıktan sonra hak sahibine iade edilmek üzere idareye teslimi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aracın iadesine ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Suça konu 80 DR 262 plakalı suça konu aracın 2918 sayılı KTK’nin 32. maddesinde belirtilen işlemler tamamlandıktan sonra hak sahibine iade edilmek üzere idareye teslimine” ibaresinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.