Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/165 K.2017/2479

5271 sayılı CMK'nın 231/11. fıkrasında yer alan, "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.

Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirmeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabilir" şeklindeki düzenleme karşısında, daha önce hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ve denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanıkla ilgili olarak CMK'nın 231/11. maddesi gereğince, açıklanması daha evvel geri bırakılan hükümde herhangi bir değişiklik yapma imkanı bulunmadığı,

hükmün ilk şekliyle açıklanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 04.04.2017 tarihinde oyçokluğuyla ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİDİR

Dairemizin 04/04/2017 tarih, 2017/165 Es, 2017/2479 Kr sayılı çoğunluk görüşüne bozma kararına-aşağıda belirttiğim gerekçeyle muhalifim.

Sanığın 5237 sayılı TCK'nun 231/1, 39/2-a, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleriyle 3000 TL APC ile cezalandırılmasına dair Hükmün Açıklanması suretiyle kurulan Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/02/2014 tarih 2013/835 Es 2014/170 Kr sayılı kararı usul ve yasaya aykırıdır.

Sanık hakkında aynı mahkemece 14/03/2012 tarih 2011/267 Es- 2012/205 Kr sayıyla verilen hükmün CMK’nun 231/6 ve devam maddeleri uyarınca açıklanmasına geri bırakıldığı anlaşılmaktadır.

Deneme devresi içinde sanık hakkında Anamur Sulh Ceza Mahkemesinin 15/05/2013 tarih 2013/266 Es 2013/450 Kr sayı ile 5237 sayılı TCK’nun 86/(2),3-a, 35/2, 62/1, 52/2 maddeleri uyarınca doğrudan 740 TL APC ve 86/2, 3-a, 62/1, 52/2 maddeleri ile doğrudan 3000 TL APC ile cezalandırılmasına ilişkin kesin olarak verilen hükümlere istinaden ilgili mahkemesine ihbarda bulunulduğu görülmüştür.

Kesin olarak verilen kararların olağan yargı yolu içinde temyiz incelenmesine konu edilmesi mümkün değildir. Ancak şartların varlığı halinde kanun yararına bozma suretiyle hukuka aykırılığın giderilmesi mümkündür. Dolayısıyla etkin bir yargısal denetime tabi olmayan kesin hükümlerin hükmün açıklanmasına dayanak alınması mümkün değildir. Bu durum iç hukukumuzun bir parçası olan İnsan Hakları ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Avrupa Sözleşmesinin 6/2. maddesine güvence altına alınan Masumiyet Karinesinin ihlali niteliğindedir.

Bu sebeblerle anılan mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim. 04/04/2017