Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/16571 K.2018/154

Ceza Genel Kurulu'nun 23/11/1999 tarih 1999/273 E. 1999/288 K. sayılı kararında da açıklandığı gibi, defter ve belgelerin adresi bilinmeyen ve ulaşılamayan bir muhasebecide olduğunun savunulması halinde artık incelenmeleri mümkün olmadığından defter ve belgelerin ibrazı için usulüne uygun bir tebligata gerek olmadığı cihetle, somut olayda sanığın sorgusunda, evraklarını muhasebecisine teslim ettiğin beyan etmesine rağmen, muhasebecisinin kim olduğunu ve adres bilgilerini vermediği,

yargılama aşamasında dahi bu belgeleri dosyaya sunamadığı anlaşılmakla sanık tarafından incelemeye sunulamayacak olan defter ve belgerin incelenmesi için işyerinin ibraz istenen tarihte faal olup olmadığının araştırılmasının suçun sübutunu etkilemeyeceği kabul edilerek tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığın mahkumiyetine karar verildiği halde kendini vekil ile temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,