KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2017/16895 E., 2019/564 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Ocak 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
.... İlçesi .... Köyü. 111 Ada 49 Parsel, 101 Ada 33 Parsel, 111 Ada 136 Parsel, 111 Ada 48 Parsel, 103 Ada 2 Parsel, 104 Ada 2 Parsel ve 111 Ada 74 Parsel taşınmazlar üzerinde desteğe tabi ürün olan buğday yetiştirdiğini beyan ederek, ayrıca maliki olduğu ve gerçekte ekim yaptığı diğer taşınmazlara ait bilgileri de içeren, 02.11.2011 ve 09.11.2011 tarihli arazi bilgi formlarını köy muhtarı.... ve aza .... na gerçeğe aykırı olarak onaylattırıp,....
İlçe Tarım Müdürlüğüne ibraz etmek suretiyle resmî belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia olunan olayda.
Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı’nın, Çiftçi Kayıt Sistemine Dahil Olan Çiftçilere Mazot, Gübre ve Toprakanalizi Destekleme Ödemesi Yapılmasına Dair 2011/15 numaralı Tebliğ’in 15. maddesi gereğince, ilgili Bakanlığın Teftiş Kurulu Başkanlığı müfettişlerince destekleme ödemelerinden faydalanmak amacıyla yapılan başvuruların gerçeğe aykırı olup olmadığı konusunda örnekleme yöntemiyle ön denetim yapma zorunluluğunun olması.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 13.11.2018 tarihli 2017/15-335 Esas ve 2018/524 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, ilçe tarım müdürlüğünün daha önce ilan edilen tarihlerde ilgili köye gidip ürün henüz tarlada iken, hasat yapılmış ise anızı görmek suretiyle tespit yapma yetkisinin bulunması, arazi bilgileri formundaki beyanların tek başına hukuki sonuç doğurucu nitelik arz etmeyip, destekleme prim ödemelerinde ilçe tarım müdürlüğünün tespit ve denetimi sonucu belirlenecek parseller ve miktarların esas alınacak olması,
dolayısıyla arazi bilgileri formunun aldatma niteliğinin bulunmaması karşısında, belgede sahtecilik suçunun yasal unsurları oluşmadığı gibi sanığın fiilinin kanunda suç olarak tanımlanmadığı dikkate alınarak, sanık hakkında beraat yerine yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2017/16895, K. 2019/564, 17 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama